Mszę pogrzebową odprawił metropolita Zagrzebia, abp Dosyteusz. thumb|240px|Grób Nušicia na cmentarzu w Belgradzie Był żonaty (w 1893 poślubił siostrzenicę konsula serbskiego w Bitoli Darinkę Đorđević), miał troje dzieci, z których jedno zmarło w wieku niemowlęcym, a jedyny syn zginął na froncie, pod Požarevacem w czasie I wojny światowej.
Twórczość Większość twórczości literackiej Nušicia stanowią dramaty, pisał także powieści, opowiadania i felietony. W swoich utworach przedstawiał w krytycznym ujęciu społeczeństwo serbskie i mentalność różnych grup społecznych. Ostatnim utworem, który pisał była komedia Власт, ale śmierć nie pozwoliła mu na jej dokończenie. Zajmował się także fotografią, będąc jednym z pierwszych Serbów tworzących stereofotografie.
Utwory dramatyczne 1885: Народни посланик 1887: Сумњиво лице 1889: Протекција 1899: Обичан човек 1902: Пучина 1902: Тако је морало бити 1906: Свет 1910: Пут око света 1929: Госпођа министарка 1932: Мистер Долар 1933: Ујеж 1934: Ожалошћена породица 1936: Др 1937: Покојник
Powieści 1902: Општинско дете 1920: Деветстопетнаеста 1924: Аутобиографија 1933: Хајдуци
Opowiadania 1886: Приповетке једног каплара
Polskie przekłady 2003: Uzdrowiskowe spodnie (Kupališne pantalone), tł.