Na południowym wschodzie w oddali można dostrzec niektóre szczyty zachodnich Gorganów, a nieco bliżej Połonin Czerwonej (Syhłański) oraz Borżawskiej (Magura Żydowska, Wielki Wierch, Stoj).
Ochrona przyrody i turystyka Północne zbocza góry znajdują się w granicach rezerwatu Łybuchorskiego oraz Parku Narodowego „Bojkowszczyzna”.
Współcześnie przez szczyt przebiega znakowany na czerwono Zakarpacki Szlak Turystyczny, prowadzący cały czas głównym grzbietem Bieszczadów Wschodnich. W latach 30. XX wieku tą samą trasą przebiegał Główny Szlak Karpacki PTT. W pobliżu Ostrego Wierchu, po stronie północnej, tuż powyżej górnej granicy lasu znajdowało się wówczas schronisko Przemyskiego Towarzystwa Narciarzy nazywane zwyczajowo „schroniskiem pod Pikujem”.
Nazwa W dawnej nomenklaturze polskiej szczyt określano mianem Dziurawy żłób, Dziurawy Żołob, Dziurowy żołob lub Dżurowy Żołob. Na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1937 dla szczytu pozostawiono nazwę Ostry Wierch, zaś nazwę Dziurawy Żłób przeniesiono na pobliską przełęcz oddzielającą wspomniany szczyt od Przyporu.
Współcześnie w języku ukraińskim funkcjonują równolegle nazwy Гострий Верх (Hostryj Werch) i Острий Верх (Ostryj Werch).
Przypisy
Kategoria:Szczyty Bieszczadów Wschodnich Kategoria:Rejon mukaczewski Kategoria:Rejon samborski