Krytyka Ewa Bińczyk w książce Epoka człowieka. Retoryka i marazm antropocenu wartość merytoryczną kapitalocenu ocenia bardzo pozytywnie, ale jednoznacznie twierdzi, że stosowanie nazwy kapitalocenu zamiast antropocenu miałby skutek przeciwny do zamierzonego. Współcześnie nazwa antropocenu, która zdominowała dyskurs pozwoliła na współpracę i dyskusje między intelektualistami, badaczami i działaczami z różnych dziedzin i środowisk. John McNeill mówi, że termin antropocenu pozwala na wyjątkową współpracę między przedstawicielami nauk ścisłych z humanistami. Isabelle Stengers zwraca szczególnie uwagę na to, że etykieta antropocenu zjednoczyła ze sobą pracę klimatologów i geologów. Kapitalocen nie byłby uznany przez geologów na nową epokę geologiczną, a jedynie potraktowany jako kolejna epoka społeczno-ekonomiczna lub historyczna. mały|242x242px|Jezioro Aralskie, zanikłe pod wpływem działalności ludzkiej. W 1918 r. władze sowieckie podjęły decyzję, aby korzystać z zasobów wody w celu nawadniania pól bawełny na terenie Republiki Uzbeckiej (współcześnie Uzbekistanu). Powszechnym sprzeciwem wobec kapitalocenu jest podkreślanie szkód wyrządzonych środowisku naturalnemu przez socjalizm lub reżimy, które same określiły się jako socjalistyczne. Filozof Serge Audier w wydanej w 2019 r. książce L'Âge productiviste (pol.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kapitalocen · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.