W 1850 roku Thonet zaprezentował je Dolnoaustriackiemu Związku Rzemiosła.
W kolejnych latach model zyskał sobie wielką popularność, stając się motorem sukcesu firmy Thoneta (od 1853 r. jako ). Szczególnie pożądane były jako element wystroju wnętrza wiedeńskich kawiarni. Zarówno metoda gięcia litego pręta drewna, jak i sam projekt krzesła, otrzymywały liczne nagrody na wystawach rzemiosła, między innymi brązowy medal na Wystawie Światowej w Londynie (1862) i złote medale na Wystawie Światowej w Paryżu (1867, 1878). Model numer 4 był na tyle rozpoznawalny, że wykorzystywano go na okładkach katalogów firmy.
W 1857 roku produkcja krzesła numer 4 przeniosła się do pierwszej fabryki braci Thonet w Koryczanach na Morawach, w dzisiejszych Czechach. W tym czasie drewno rozmiękczano już nie w kleju, a za pomocą pary wodnej. Po 1861 roku konstrukcję krzesła wzmocniono o łączynę między nogami, której metodę gięcia opatentował August Thonet, syn i jeden ze spadkobierców firmy. W latach 60. Gebrüder Thonet uruchamiało kolejne fabryki, jednakże proces produkcyjny był dzielony między różne warsztaty. Pełny pas produkcyjny uruchomiono w 1872 roku we Vsetine na Wołoszczyźnie Morawskiej, również na Morawach. W 1881 roku montownię mebli przeznaczonych na rynek rosyjski uruchomiono w Radomsku.