Ruiny Gedi – stanowisko archeologiczne w Kenii, obejmujące ruiny miasta muzułmańskiego ludu Suahili z XIII–XVII wieku, położone w Gedi w hrabstwie Kilifi, w sąsiedztwie parku narodowego , wpisane w 2024 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Historia Nie wiadomo, jakie były okoliczności i powody założenia osady. Miasto Gedu ludu Suahili istniało od XIII do XVII wieku, około XVI wieku miasto pozostawało niezamieszkałe przez około 50 lat. Prawdopodobnie Portugalscy kolonizatorzy ani inni Europejczycy nie znali Gedi; miasto nie pojawia się w zapisach arabskich ani suahilskich, ani w żadnych innych źródłach historycznych. Mieszkańcy miasta najpewniej kontaktowali się z kupcami zamorskimi. Ludność miasta jest szacowana na około 2500 osób.

Gedi zostało wyludnione w XVII wieku (być może przez powtarzające się napaści ludu Galla, armii z Mombasy lub brak wody) i porosło lasem, w którym rośnie co najmniej 50 gatunków drzew m.in. baobaby, czy . W XVIII wieku ruiny okupowało plemię Oromo (Galla).

Europejczycy po raz pierwszy dowiedzieli się o mieście za sprawą archeologa Jamesa Kirkmana. Pod jego nadzorem wykopaliska prowadzili tubylcy, pracami kierowała Karisa Ndyura. W 1927 roku ruiny zostały uznane za zabytek ().