Mitroania – postać z powieści Teodora Parnickiego Twarz księżyca, żyjąca na przełomie III i IV wieku królewna chorezmijska, domniemana córka Wazamara.
Pochodzenie Mitroania urodziła się około 220 roku. Uchodziła za córkę Wazamara, siostrzeńca króla chorezmijskiego Arsamucha i buddyjskiej kapłanki, Greczynki, rzekomo królewskiego pochodzenia. W późniejszym czasie przyznawała, że Wazamar czynił aluzje, do tego że mogła zostać podmieniona. Arsamuch, wyznaczył Wazamara swoim następcą. Aby zachować niezależność jego władania, postarał się, by siostrzeniec, wraz z małą Mitroanią, został wysłany przez króla perskiego do kraju Sarmatów z misją dyplomatyczną. Stamtąd, przy jej współudziale, w 234 roku, piętnastoletnią dziewczynę, uprowadził, walczący w rzymskich oddziałach, dardańczyk, Ragon. mały|Wazamar, król Chorezmu.