W 292 roku przybyła z Numidii do stolicy cesarstwa, Nikomedii, w ślad za sprowadzonym tam przez cesarza Minewriuszem, mężem jej wnuczki i ojcem prawnuczki, Minerwiny. Postanowiła dodatkowo spowinowacić Konstancjusza ze swą krwią przez ślub jego syna, Konstantyna ze swą prawnuczką. Tymczasem wtajemniczała Minerwinę w przerobioną lub uzupełnioną wersję dziejów Ragonidów. W tym samym 292 roku utraciła władzę w nogach. Pod wpływem młodziutkiego syna Sykoriusza Pompejusza, Sykoriusza Probusa, ufundowała w Nikomedii świątynię Jowiszowi. Był to początek ich współpracy zmierzającej do wydania Minerwiny za Konstantyna. Gdy jakiś czas później ogłoszono zaręczyny Konstantyna z córką cesarza Maksymiana, Faustą, postanowiła się wycofać i wrócić do swego domu w Numidii. Sykoriusz przekształcił jednak wówczas jej projekt ślubu na projekt legalnego konkubinatu, do którego doprowadził w 302 roku. W dniu zawarcia przez Minerwinę konkubinatu Mitroania doznała bardzo silnego krwotoku i wizji na granicy życia i śmierci.