Miejsce występowania Po raz pierwszy został opisany w 1883 roku w odłamkach skalnych górze Soktui w Górach Adun-Chilon, na Syberii (Kraj Zabajkalski). Został nazwany na cześć Pawła Władimirowicza Jeremiejewa, rosyjskiego mineraloga, inżyniera i profesora, który jako pierwszy zebrał okazy. Jeremiejew początkowo uważał, że minerał ten to akwamaryn ze względu na jego niebieski kolor, ale badania wykazały, że był to zupełnie nowy, odrębny gatunek minerału. Odkrycie drugiego wystąpienia jeremejevitu, pierwotnie mylonego z akwamarynem, miało miejsce w Namibii (Erongo) w 1973 roku, okazy te charakteryzują się piękną niebieską barwą i doskonałą przezroczystością, związane z granitowymi pegmatytami. Później także potwierdzono je w górach Pamiru w Tadżykistanie (Górski Badachszan) i w 2000 roku wokręgu Eifel w Niemczech (Nadrenia-Palatynat). Również na Pustyni Namib stwierdzono występowanie jeremejevitów. Spotykany jest także w Zimbabwe (Kopalnia Sandawana), Austrii (Styria), Afganistanie, Malezji (Mandalaj) i na Madagaskarze. Na rynku kamieni szlachetnych ceni się najbardziej okazy pochodzące z farmy Ameib w Namibii. Dodatkowo, w Niemczech (Emmelberg) stwierdzono ostatnie znane złoże jeremejewitu, występujące w skałach wulkanicznych, związanego często ze skaleniami. W 2011 w Birmie (Mogok) odkryte zostały okazy występujące w kolorze żółtym lub bezbarwnym.
Przypisy
Kategoria:Borany (minerały) Kategoria:Kamienie szlachetne