Na skrzyżowaniu późniejszych ulic Bytomskiej i B. Świerczyny powstał kościół Świętego Krzyża, o którym najstarsza wzmianka pochodzi z 1598 roku. Powstał on prawdopodobnie na miejscu kaplicy zamkowej. Około 1720 roku drewniany kościół uległ zniszczeniu, a w 1740 roku został odbudowany, ponownie z drewna.

Ulica Bytomska była już zaznaczona na najstarszych planach miasta Mysłowice. Na przełomie XVI i XVII wieku była ona główną ulicą miasta. Przylegała do niej Czarna Przemsza, której koryto silnym łukiem zbliżyło się do miasta. Ulica dochodziła do kościoła Świętego Krzyża, skąd w prawo biegła w kierunku Szopienic droga łącząca Mysłowice z Bytomiem (m.in. późniejsze ulice B. Świerczyny w Mysłowicach i Wiosny Ludów w Katowicach). Lewą stronę ulicy Bytomskiej zajmowały wówczas ogrody i stodoły, które ciągnęły się za kościołem Świętego Krzyża. Zabudowa bardziej zwarta znajdowała się natomiast na części ulicy bliżej Rynku. W tym czasie zabudowa miasta była drewniana i stosunkowo uboga.

W 1617 roku doszło do pożaru spowodowanego przez nieuwagę żony mieszczanina, na skutek którego spłonął m.in. kościół Mariacki, wujostwo, południowa pierzeja Rynku, 23 domy i 5 stodół przy ulicy Bytomskiej.