Henryk Waghalter (ur. 1 lutego 1869 w Warszawie, zm. 27 sierpnia 1961 w Częstochowie) – polski wiolonczelista, kompozytor i pedagog muzyczny pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Pochodził z rodziny muzyków, mieszkającej w Polsce od XVII wieku, jego ojciec Abram Waghalter był trębaczem i kontrabasistą. Był bratem Ignacego i Władysława. Studiował w Konserwatorium Warszawskim u Ladislava Aloiza i Antoniego Cinka (wiolonczela) oraz Zygmunta Noskowskiego (kompozycja). Pobierał także lekcje gry na wiolonczeli u Hugo Beckera i Juliusa Klengla oraz kompozycji u Antonína Dvořáka. Po powrocie do Polski wykładał w Konserwatorium Warszawskim, był też nauczycielem w Instytucie Głuchoniemych. Przez wiele lat pełnił funkcję koncertmistrza Teatru Wielkiego w Warszawie, koncertował też jako solista w kraju i za granicą. W czasie okupacji był mieszkańcem getta warszawskiego. Po 1945 roku osiadł w Częstochowie, gdzie uczył w szkołach muzycznych i grał na wiolonczeli w orkiestrze symfonicznej. Był członkiem Związku Kompozytorów Polskich.