Historia W XIX wieku zwrócono uwagę na zły stan nagrobka Kazimierza Wielkiego, co zmobilizowało członków Towarzystwa Naukowego Krakowskiego do restauracji nagrobka. Powołana została komisja, złożona z Jana Matejki, Władysława Łuszczkiewicza, Józefa Kremera, Pawła Popiela i Teofila Żebrawskiego, która w 1868 roku ustaliła koszty i zakres wykonywanych prac. Prace rozpoczęły się 13 maja 1869 roku i trwały do 19 listopada tego samego roku. Przywracając nagrobkowi jego dawny wygląd chciano uczcić 500-lecie statutów wiślickich.
Prace miały skupiać się na wymianie trzonów dwóch kolumn podtrzymujących baldachim, wymianie kolumn podtrzymujących arkady tumby, dorobienie "lilii" do baldachimu i uzupełnieniu rzeźb na bokach tumby oraz ubytków w gzymsie. Na koniec całość miała zostać zmarmoryzowana a sam marmur miał zostać poddany wypolerowaniu. By dokonać tego typu prac, nagrobek musiał zostać rozebrany.