Semaglutyd – organiczny związek chemiczny z grupy analogów peptydów, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 i otyłości.
Został opracowany przez firmę Novo Nordisk (tworzony w zespole Lotte Bjere Knudsen) w 2012 roku i dopuszczony do stosowania w USA w 2017 roku.
Obszary działania semaglutydu Semaglutyd jest analogiem ludzkiego peptydu glukagonopodobnego 1 (GLP-1) o sekwencji w 94% homologicznej z hormonem ludzkim. Łączy się z receptorami GLP-1 i wykazuje podobne działanie. Nasila wydzielanie insuliny wywołaną hiperglikemią, hamując jednocześnie wydzielanie glukagonu. Dodatkowo nieznacznie spowalnia opróżnianie żołądka, co zapobiega hiperglikemii po posiłku, równocześnie zmniejszając ilości spożywanych kalorii.
Ponadto semaglutyd wykazuje działanie ochronne na układ sercowo-naczyniowy. Mechanizm ten jest prawdopodobnie wieloczynnikowy – wynika ze zmniejszenia ilości tkanki tłuszczowej oraz z wpływu na znane czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego (zmniejszenie ciśnienia krwi, korzystny wpływ na profil lipidowy i metabolizm glukozy oraz działanie przeciwzapalne odzwierciedlone w zmniejszeniu stężenia białka C-reaktywnego o wysokiej czułości).