Na samym jej szczycie stał należący do Xianbei ród Murong, jednak w IV wieku dużą rolę w dworskiej polityce odgrywali Qiangowie. Także Di znaleźli swoje miejsce wśród rządzącej elity, o czym świadczy choćby przypadek Damy Nian, małżonki dwóch kolejnych władców Tuyuhun, której czterej synowie mieli sprawować rządy od 400 aż do lat pięćdziesiątych V wieku. W późniejszym okresie wśród warstw wyższych Tuyuhun znajdujemy również Chińczyków, Xiongnu, Gaoche i Sogdyjczyków. Podsumowując, od samego początku federacja Tuyuhun miała charakter etnicznie mieszany i taka pozostała aż do końca swojego istnienia.

Położenie i gospodarka Do ostatecznego uformowania się politycznej tożsamości i samoświadomości Tuyuhun jako ludu doszło za panowania wnuka Tuyuhuna, Yeyana (329–351). To on miał przyjąć nazwę Tuyuhun na określenie dynastii i państwa. W trakcie jego rządów po raz pierwszy wśród Tuyuhun pojawiają się chińskie tytuły urzędnicze, co sugeruje powołanie pewnej rudymentarnej administracji, częściowo opartej na modelu chińskim. Pomimo istotnych chińskich wpływów Tuyuhun jednak nigdy nie ulegli sinizacji w stopniu porównywalnym do „barbarzyńskich” państw okresu Szesnastu Królestw, z którymi współistnieli, co wiąże się m.in. z faktem, że państwo Tuyuhun nie leżało na dawnym terytorium cesarstwa Han.