thumb|Zygmunt Vogel, Rynek Nowego Miasta z ratuszem (po prawej) thumb|Rynek Nowego Miasta ok. 1885 thumb|Północno-wschodni narożnik Rynku w czasie powstania warszawskiego thumb|Odbudowa Rynku, 1954 thumb|Rynek po odbudowie, lata 60. Rynek Nowego Miasta – plac znajdujący się na Nowym Mieście w Warszawie.

Opis Rynek powstał na przełomie XIV i XV wieku jako centralny punkt nowo lokowanego miasta, przylegającego od północy do Starej Warszawy. Początkowo miał kształt prostokąta o wymiarach 140 m na 120 m i ograniczony był od wschodu skarpą warszawską, a od zachodu traktem z Czerska do Zakroczymia. Rynek na początku XVI w. zabudowany był drewnianymi domami, które w większości spłonęły w pożarze w 1544 roku. Od ok. 1497 roku na Rynku istniał drewniany ratusz, zastąpiony następnie murowanym w latach trzydziestych XVIII wieku. Kolejne zniszczenia w zabudowie dokonane zostały podczas okupacji szwedzkiej w latach 1656–1657.

Przed 1800 rokiem większość zabudowy była już murowana. W roku 1818 rozebrano ratusz, ponieważ Warszawa stała się jednym organizmem miejskim. W 2. połowie XIX w.