Działalność Ultimate była tajna, a bracia Stamper rzadko udzielali wywiadów. Podczas prac nad Atic Atac twórcy pracowali w „oddzielnych zespołach”, aby zapewnić kontrolę jakości; jeden zespół pracował nad grafiką, podczas gdy drugi nadzorował mechanikę lub dźwięk. Bracia Stamper pracowali siedem dni w tygodniu, aby zapewnić sobie więcej czasu na produkcję gier i często ponownie wykorzystywali tę samą mechanikę w nowszych grach na ZX Spectrum.
Odbiór Po premierze gra została pozytywnie przyjęta przez krytyków. „Micro Adventurer” głównie chwalił zdolność Ultimate do tworzenia wysokiej jakości gier, pisząc, że Atic Atac „z pewnością utrwali się w umysłach poszukiwaczy przygód” i polecając grę "bez zastrzeżeń". „Crash” chwalił kolorową grafikę gry, opisując szczegóły i obiekty gry jako „cudowne”. Skrytykował jednak trudne sterowanie dżojstikiem i niejasne instrukcje, dodając, że cała gra wymaga przyuczenia. „Computer and Video Games” stwierdził, że gra była „najlepszą jak dotąd od Ultimate”, a pod koniec 1984 roku opisywał ją jako „ulubioną zręcznościową przygodówkę wśród graczy komputerowych”.