Władysław Budkiewicz (ur. 21 maja 1871 w Płońsku, zm. ok. 1950 w Wilnie) – polski inżynier komunikacji i kolejnictwa.

Ukończył korpus kadetów w Pskowie oraz Pawłowską szkołę wojskowąCzy wiesz kto to jest, pod red. Stanisława Łozy, Warszawa 1938, s. 82 i Instytut Inżynierów Komunikacji Cesarza Aleksandra I w Petersburgu (1901)Списокъ окончившихъ курсъ въ Институтѣ Инженеровъ Путей Сообщенія Императора Александра I за сто лѣтъ 1810-1910, Санкт-Петербург 1910, c. 148. W 1905 r. za udział w strajku kolejowym więziony pół roku. Od 1914 zmobilizowany do armii rosyjskiej, służył w wojskach kolejowychAndrzej Jarominiak, Biogramy niektórych polskich inżynierów kolejowych działających w II Rzeczypospolitej, "Problemy Kolejnictwa" nr 146, 2008, s. 112-113.

W 1921 r. powrócił do kraju i osiedlił się w Wilnie. Pracował w dyrekcji PKP w Wilnie (1921-1939). W latach 1926–1932 prezes Ligi Obrony Powietrznej Państwa. Od 1928 członek zarządu Stowarzyszenia Rybackiego na terenie Wileńszczyzny i członek zarządu Opieki Rodzicielskiej w Wilnie(1922-1932). Był także członkiem zarządu Związku Polskich Inżynierów Kolejowych i zarządu Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Wynalazł aparat do automatycznego niwelowania (opatentowany). Pracował nad wynalazkami z dziedziny ochrony torów przed zamieciami śnieżnymi.