Gonopody Scotopetalum różnią się od tych u Angulifemur równoległym ustawieniem trzonów telopoditów, od tych u Paracortina i Crassipetalum silnie uwstecznionymi przednio-środkowymi wyrostkami prawie szablastymi bioder (processus coxalis subfalcalis), a od Crassipetalum ponadto znacznie mniejszymi wyrostkami prefemoroidalnymi, obecnymi w liczbie jednej sztuki na gonopodzie.
Znany zasięg rodzaju ograniczony jest do południowych Chin i północnego Wietnamu. S. chinense jest endemitem powiatu Zhen Xiong w Junnanie, zaś S. warreni podawany jest z wietnamskich prowincji Cao Bằng i Thanh Hóa. Oba gatunki zamieszkują wyłącznie jaskinie (są troglobiontami).
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2000 roku przez Wiliama A. Sheara na łamach „Myriapodologica” jako monotypowy, z opisanym w tej samej publikacji S. warreni jako jedynym gatunkiem. Omawiany rodzaj Shear umieścił w rodzinie Schizopetalidae – dostrzegł podobieństwa między Scotopetalum i Paracortina, ale podważał zasadność wyróżniania rodziny Paracortinidae.