W 1986 został kierownikiem Oddziału Chorób Wewnętrznych w 1. Szpitalu Wojskowym z Przychodnią w Lublinie, a dwa lata później awansowany na stopień pułkownika. W roku 1990 został doktorem habilitowanym na podstawie rozprawy Zagrożenie chorobą niedokrwienną serca i znajomość podstawowych zasad jej zapobiegania. W 1999 zakończył zawodową służbę wojskową, przechodząc w stan spoczynku, kontynuując prace zawodową na stanowiskach cywilnych. W 2000 uzyskał tytuł naukowy profesora. Od 2002 profesor zwyczajny na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 2011 powołany na stanowisko powstającej Kliniki Chorób Wewnętrznych i Kardiologii 1. WSzKzP w Lublinie., pełnił tę funkcję do roku 2023.
Członek: Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, Komisji Bioetycznej Wojskowej Izby Lekarskiej, Komisji Prawniczej Oddziału PAN w Lublinie, Stowarzyszenia Kanonistów Polskich, Towarzystwa Naukowego KUL, Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego oraz Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Członek Rad Naukowych (m.in.