Do połowy XIX wieku budynki na Rynku i przyległych do niej ulicach były dalej drewniane.
Uruchomienie linii kolejowej do Mysłowic 1 października 1846 roku w kolejnych latach wywarło znaczący wpływ na zabudowę miasta. Jednocześnie ulica Grunwaldzka, prowadząca z mysłowickiego Rynku przez nakryte koryto Potoku, po pożarach z 1848 i 1852 roku, w których zostały strawione zabudowania gospodarcze, utraciła wiejski wygląd. Ulica została zabudowana murowanymi domami ze sklepami, stanowiąc zalążek głównej ulicy handlowej w mieście. W latach 50. i 60. XIX wieku znikały budynki gospodarcze i stodoły oraz następowała intensywna zabudowa parcel po spalonych budynkach, a w miejscu domów jedno- lub dwurodzinnych zaczęły powstawać kilkukondygnacyjne kamienice czynszowe.
mały|lewo|Fragment ulicy Grunwaldzkiej w 2011 roku; po prawej stronie budynek dawnego hotelu Grunwald pod nr. 7
W 1853 roku wzdłuż ulicy Grunwaldzkiej stanęło 6 latarni olejowych. W 1872 roku zmieniono nawierzchnię ulicy, a w 1888 roku przykryto koryto Potoku przecinającego ulicę. Do 1894 roku ulica Grunwaldzka została wyposażona w wodociąg i kanalizację.