Tylna para odnóży cechuje się ośmioma ząbkami na szczycie goleni.
Odwłok samca ma czworo- lub pięciokątny, od spodu wyraźnie szerszy niż od góry pygofor z kątowo zgiętymi krawędziami tylno-grzbietowymi, a gonostyliki symetryczne, w widoku bocznym wąskie u nasady, szerokie pośrodku i zwężone ku zaokrąglonym szczytom, a w widoku grzbietowym opatrzone na krawędzi pazurkowatym wyrostkiem dogrzbietowym i pośrodkowym haczykowatym wyrostkiem dobrzuszym. Edeagus ma parę zakrzywionych, u szczytu zesklerotyzowanych, a w pozostałej części błoniastych wyrostków endosomalnych oraz zesklerotyzowaną u nasady, rozdętą i błoniastą u szczytu fallobazę z parą wyposażonych w duże i tęgie kolce płatów. Podługowato-owalny dziesiąty segment odwłoka samca ma w widoku grzbietowym wykrojenie na szczycie, w które wchodzi długa i duża lingula.