Brzeg kapelusza wyraźnie biały do kremowego, podwinięty. Blaszki Szerokie, przyrośnięte do nieco zbiegających, z kilkoma rzędami blaszeczek, białe o równych krawędziach. Trzon Wysokość 30–50 mm, grubość 7–10 mm, cylindryczny, centralny. Powierzchnia sucha, jedwabisto-włókienkowata, jasnobrązowa. Miąższ Średniej grubości, biały, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 8,55–11 × 4–6 µm, Q= 1,8–1,84, eliptyczne z wydatnym wierzchołkiem, zaokrąglone, gładkie do słabo urzeźbionych, żółtawo-brązowe do brązowych, z oleistymi gutulami, w odczynniku Melzera silnie dekstrynoidalne (głęboko czerwonobrązowe). Podstawki 4-sterygmowe, 24–30 × 7–8,5 µm, cylindryczne do maczugowatych, bladożółte z kroplami oleju, rzadko ze sprzążkami w przegrodzie u podstawy. Cheilocystydy 30–36,5 × 8–9,5 µm, szkliste, w 5% KOH bladożółte, polimorficzne z obserwowanymi postaciami: niemal cylindryczną, maczugowatą, wrzecionowato-brzuchatą i maczugowatą z wygiętymi bokami.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska Rhodocybe truncatum głównie w Europie, poza nią nieliczne w Ameryce Północnej, Południowej i Azji. W Polsce Władysław Wojewoda w 2003 r. przytoczył jedno stanowisko, ale w późniejszych latach przytoczono wiele nowych.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje w iglastych i mieszanych lasach pod sosnami, modrzewiami i brzozami.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Mykobiota Polski