Natarcie grupy operacyjnej Zdobycie Uniejowa Natarcie GO Kawalerii gen. Grzmota-Skotnickiego rozpoczął 7 batalion strzelców. Wyruszył on o 18.00 z Dąbia i nie napotykając oporu zajął do 22.00 las Rożniatów i zabezpieczył przeprawy przez Ner. W tym też czasie na kierunku Uniejowa prowadził działania rozpoznawcze szwadron kolarzy Podolskiej Brygady Kawalerii. Pod Uniejowem wpadł w zasadzkę i w zasadzie przestał istnieć jako jednostka bojowa. Idący za nim 6 pułk ułanów, wzmocniony 1/6 dywizjonu artylerii konnej kpt. Mieczysława Płodowskiego, nie mógł już wykorzystać waloru zaskoczenia. Trudności z łącznością spowodowały, że pułk do natarcia wyszedł po 22.00. Dopiero przed północą przekroczył on most na Nerze w Dąbiu, a o 1.00 dotarł na wysokość kolonii Orzeszków. Tu dowódca pułku zdecydował się na klasyczne natarcie. 3 szwadron rtm. Stanisława Hellera miał nacierać wzdłuż drogi Dąbie–Uniejów, a 2 szwadron rtm. Józefa Staniszewskiego wzdłuż Warty przez Kościelnicę. Pozostałe szwadrony miały wykonać manewr obejścia.