Bardzo długie i cienkie przewody kopulacyjne zataczają trzy pętle: boczną, tylno-środkową i przednio-środkową, po czym uchodzą do spermatek od przednio-brzusznej strony.
Nogogłaszczki samca mają długie i wąskie cymbium, wchodzący w brzuszny rowek na tymże, przezroczysty, dyskowaty konduktor od tyłu i z boków wygraniczający hematodochę wierzchołkową, zredukowaną do drobnej, gładkiej, kwadratowej wypustki apofyzę medialną, co najmniej czterokrotnie od tej apofyzy dłuższe tegulum, długą i nitkowatą apofizę emboliczną schowaną pod konduktorem oraz również pod konduktorem ukryty, biczykowaty, dłuższy niż szerokość tegulum embolus.
Taksonomia Do rodzaju tego zalicza się dwa opisane gatunki: Tagalogonia banahaw Labarque et Griswold, 2014 Tagalogonia isarog Labarque et Griswold, 2014
Rodzaj i oba jego gatunki opisane zostały po raz pierwszy w 2014 roku przez Facunda Martína Labarque i Charlesa Edwarda Griswolda; gatunkiem typowym autorzy wyznaczyli T. banahaw. Nazwa rodzajowa nawiązuje do języka tagalog używanego na Filipinach.
Przypisy
Kategoria:Klejnotnikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2014 roku Kategoria:Fauna endemiczna Filipin