Wojnę zakończył będąc w stopniu kapitana.
Po wojnie pełnił służbę w 6 Białostockim Oddziale Wojsk Ochrony Pogranicza. Następnie został przeniesiony do dalszej służby w WOP w Braniewie. Z przyczyn politycznych został przedwcześnie zwolniony ze służby wojskowej. Podjął pracę w handlu, najpierw w Gminnej Spółdzielni, a następnie w Wojskowym Przesiębiorstwie Handlowym. W 1986 roku przeszedł na emeryturę, pracując jeszcze przez 4 lata na pół etatu.
Zmarł 9 stycznia 1996 roku. Pochowany został 12 stycznia na cmentarzu komunalnym położonym przy ul. Elbląskiej. W ostatnią drogę odprowadziła go rodzina, duży krąg znajomych i przyjaciół oraz przedstawiciele wojska. Oprawa ceremonii pogrzebowej była bardzo uroczysta: obecny był poczet wojskowy ze sztandarem, kompania honorowa, orkiestra, trumnę nakryto flagą z szarfą Krzyża Virtuti Militari, przy trumnie asystowała grupa oficerówMjr rezerwy K. Wiśniewski Pożegnanie kombatanta [w:] IKAT. Ilustrowany Kurier Terenowy, nr 4 (197) 24.01–30.01.1996 r., s. 3, 6.
Życie osobiste Jeszcze w czasie wojny poznał swoją przyszłą żonę Eugenię, która była również żołnierzem Wojska Polskiego, służyła w stopniu kaprala jako telegrafistka w sztabie 2 Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego. Związek małżeński zawarli po wojnie, w 1946 roku.