Po pobycie w nim został, z niepełnosprawną ręką, skierowany do dalszej służby wojskowej w Lublinie, tam objął funkcję instruktora, szkoląc młodych żołnierzy, dowodził kolejno kompanią i batalionem. W 1945 przyjechał do Olsztyna, na tzw. Ziemie Odzyskane. Służył w Wojskach Ochrony Pogranicza. Od 1947 mieszkał w Braniewie, wówczas przeszedł na emeryturę, pracując dalej, na ile pozwalało zdrowie, w miejscowych zakładachWeterani, Głos Wybrzeża. Dziennik Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, 16 września 1982, nr 182, s. 4.
W 1948 był przewodniczącym braniewskiego koła Związku Inwalidów Wojennych RP Okręgu OlsztyńskiegoGołota, Janusz Związek Inwalidów Wojennych RP w okręgu olsztyńskim w latach 1945–1950 Komunikaty Mazursko-Warmińskie 4, 399–424 2008.
Zmarł 24 czerwca 1991 roku. Pochowany został na cmentarzu komunalnym położonym przy ul. Elbląskiej. Nie miał rodzinyW 51. rocznicę zwycięstwa nad faszyzmem (P.B.) [w:] IKAT. Ilustrowany Kurier Terenowy, nr 20, 15.05.1996 r., s.