skostniała rzepka została określona jako duża i wydłużona. Skok jest mały, szeroki. Paliczki stóp są długie – czwarty paliczek śródstopia najdłuższy, o najmocniejszej budowie spośród wszystkich. Palce tego ptaka miały prawdopodobnie płatkowate rozszerzenia, raczej nie były spięte błoną pławną, podobnie jak w przypadku jego krewniaka. Podobną strukturę kończyn obserwuje się u dzisiejszych łysek (Fulica) i perkozów (Podicipediformes), a w przypadku taksonów wymarłych, przykładowo u Iteravis. Pazury są silnie zredukowane i lekko hakowate.

Parahesperornis jest jako jedynym Hesperornithes, u którego zachowały się odciski skóry. Początkowo, ślady zostały uznane za długie pióra okalające skok, ale w rzeczywistości okazały się one odbiciem łusek wyrastających na nim oraz na palcach. Obrazuje to, że na kończynach mieścił się rząd większych tarczek, wokół których rozsiane były mniejsze łuski.

Paleobiologia i paleoekologia Jak większość Hesperornithes, P. alexi zamieszkiwał środowiska morskie. Był nielotem.