Kwiaty grzbieciste, siedzące, wsparte przysadkami podobnej długości jak kwiaty lub krótszymi. Korony są zwykle jaśniejsze od łodygi, ale też czerwone do jasnoróżowej barwy (żółte u f. citrina). W środkowej części grzbietu korona jest prosta, zagina się tylko bliżej nasady i wierzchołka. Łatki na wardze dolnej są duże, łopatkowate i wgłębione, a na górnej szerokie, wzniesione. Nitki pręcików owłosione są tylko w dolnej części. Słupek jest słabo ogruczolony, na końcu szyjki słupka znajduje się dwułatkowe, żółte znamię.
Biologia i ekologia Bylina, geofit. Kwitnie od końca czerwca do końca sierpnia. Jest rośliną bezzieleniową i, jak wszystkie zarazy, pasożytem. Jej żywicielem jest chaber driakiewnik Centaurea scabiosa, rzadko także chaber nadreński C. stoebe i inne gatunki z rodzaju chaber. W południowej Europie i w Azji do grona żywicieli należą także rośliny z rodzaju przegorzan Echinops i Ptilostemon. Gatunek ten występuje w miejscach suchych i słonecznych, często na zboczach w murawach kserotermicznych, ciepłolubnych zaroślach i okrajkach leśnych, w wyrobiskach pokopalnianych i w siedliskach ruderalnych.