Księstwo Saksonii-Hildburghausen (niem. Herzogtum Sachsen-Hildburghausen) – księstwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego powstałe z podziału ziem linii ernestyńskiej dynastii Wettynów. W 1826 roku włączone do księstwa Saksonii-Meiningen. Od 1806 roku państwo Związku Reńskiego, a od 1815 roku państwo Związku Niemieckiego. Stolicą księstwa było miasto Hildburghausen.
Historia Po śmierci Fryderyka IV i tym samym wygaśnięciu linii rodu rządzącej księstwem Saksonii-Gothy-Altenburga, powstał spór pomiędzy pozostałymi przedstawicielami rodu o schedę po zmarłym księciu. Spór zakończył się po arbitrażu króla Saksonii Fryderyka Augusta II i zawarciu traktatu w Hildburghausen 12 listopada 1826. Na mocy ustaleń zdecydowano, że: Dotychczasowy władca księstwa Saksonii-Hildburghausen książę Fryderyk został władcą księstwa Saksonii-Altenburga. Natomiast władzę nad Hildburghausen przejął książę Saksonii-Meiningen. Saksonia-Meiningen oprócz Saksonii-Hildburghausen, dostała od Saksonii-Coburga-Saalfeld terytorium Saksonii-Saalfeld oraz dystrykt Themar, as także Mupperg, Mogger, Liebau i Oerlsdorf. Księstwo Saksonii-Coburg-Saalfeld otrzymało Saksonię-Gotha, tym samym powstało księstwo Saksonii-Coburga-Gotha.
Książęta (Herzöge)