Słabo widoczne przewody kopulacyjne tworzą pętle wewnątrz dużych, kulistych lub owalnych, pomarszczonych i żeberkowanych torebek kopulacyjnych. Błoniaste przewody zapłodnieniowe mają formę igłowatą. Spermateki podzielone są na małe odsiebne podstawy, węższe tylne trzonki i niewiele szersze przednie główki umieszczone naprzeciwlegle i zrośnięte ze sobą.
Nogogłaszczki samca mają niewielką, okrągłą rzepkę z długimi szczecinkami makroskopowymi na grzbiecie, nie różniącą się zbytnio rozmiarami od rzepki, kubkowatą goleń z nielicznymi szczecinkami, pięcio-sześciokrotnie dłuższe od goleni, nieco ponad dwukrotnie dłuższe niż szersze, łódkowate cymbium z gęstymi szczecinkami na grzbiecie i małym, półprzezroczystym, kciukowatym w zarysie płatem cymbialnym oraz L-kształtne i cztero-pięciokrotnie krótsze od cymbium paracymbium z kolcowatym szczytem. Bulbus cechuje rozdęte, półtorakrotnie dłuższe niż szerokie tegulum z zafalowanymi przewodami nasiennymi, wykształcone w formie dużego i gładkiego guzka subtegulum, mała, kijankowata w formie apofyza medialna z tępym i na szczycie pokrytym łuskowatymi ząbkami wyrostkiem odsiebnym oraz trójkątnym i zaostrzonym na szczycie wyrostkiem dosiebnym oraz duży, toporowaty i niemal w całości przezroczysty konduktor.