Teatr działał przy ulicy Bocheńskiej 7, w budynku zajmowanym przed II wojną światową przez Teatr Żydowski. W 1987 roku po kontroli straży pożarnej okazało się, że budynek nie spełnia norm bezpieczeństwa. Kontrolę przeprowadzono po pożarze Teatru Powszechnego w Warszawie. Pomimo zamkniecie budynku zespół nadal przygotowywał spektakle występując gościnnie (choć nieregularnie) w Domu Kolejarza przy ulicy Filipa 6. Próbowano szukać środków na remont budynku przy ul. Bocheńskiej. Prowadzono rozmowy z Igloopolem, Urzędem Miasta Krakowa czy też Spółdzielnią Mieszkaniową, która była właścicielem budynku.
Ostatni spektakl Teatru Kolejarza miał miejsce na scenie Domu Kultury Kolejarza w 1996 roku. Była to „Pętla” Marka Hłaski.
Repertuar Na repertuar składały się głównie komedie, farsy, krotochwile, operetki, komedie muzyczne, baśnie muzyczne czy wodewile. Wśród nich znalazły się sztuki pokazujące folklor Krakowa Konstantego Krumlowskiego (Królowa przedmieścia, Białe fartuszki, Śluby dębnickie i Szalona księżna) oraz Stefana Turskiego (Lola z Ludwinowa, Wojna z babami, Krowoderskie zuchy, Synowa ze suteren). Inne: M. Bałuckiego „Dom otwarty”, Anny Świrszczyńskiej „Trzy kobiety i ja”.