Kontrowersje budził poziom satyry społecznej w filmie. Zdaniem Demiańczuka twórcy nie opowiadają się po żadnej ze stron konfliktu, „unikają również łatwych karykatur, choć to portrety bezlitosne, to przecież nie szydercze”; film Michalczuka i Modzelewskiego jest diagnozą podziałów społecznych, które w momencie premiery sprawiały wrażenie „głębszych niż kiedykolwiek”. Inaczej Teściów odebrał Michał Piepiórka z portalu Bliżej Ekranu, traktując film jako mało subtelną satyrę na prowincjuszy, podobną do Twarzy (2018) Małgorzaty Szumowskiej. Piepiórka podkreślał, że „tu też prowincjusze to bezguścia, pijaki, dewoci i moralni hipokryci”, a komizm państwa Chrapków dodatkowo akcentują kreacje Kuny i Woronowicza.
Piepiórka jednak przyznał, że „film dobrze się ogląda, bo jest bardzo sprawnie zrealizowany […], historia nie cierpi na brak dynamizmu, a do obrazu i montażu trudno się przyczepić”. Michał Jarecki pisał, że „debiut Michalczuka należy do udanych, a w znakomitych kreacjach kwartetu pierwszoplanowej obsady – w słabościach, obawach, wstydzie, kompleksach czy uprzedzeniach głównych bohaterów – przejrzy się wielu widzów”.