Jakub Engilgeri – pleban świdnicki w latach 1358–1365S. Jujeczka, Duchowni średniowiecznej Legnicy. Studium prozopograficzne nad klerem diecezjalnym, Legnica 2006, s. 252.. Z historią Wrocławia łączy go urząd oficjała wrocławskiego, który sprawował w latach 1361–1363, 1367–1372, 1373, 1374 oraz 1374–1375E. Wółkiewicz, Kariery "w cieniu katedry". Oficjałowie wrocławscy w średniowieczu, [w:] Memoria viva. Studia historyczne poświęcone pamięci Izabeli Skierskiej (1967-2014), red. A. Gąsiorowski, G. Rutkowska, Warszawa-Poznań 2015, s. 304-305.. Od 1361 r. piastował również godność kanonika lubuskiego, a od 1363 r. przez kilka miesięcy także kanonika legnickiegoS. Jujeczka, Duchowni średniowiecznej Legnicy..., s. 252.. Od 1367 r. występuje w dokumentach z tytułem kanonika wrocławskiegoIbidem.. Pochodził z wrocławskiej rodziny mieszczańskiej notowanej w źródłach od 1264 rM. Goliński, Biogramy mieszczan wrocławskich do końca XIII wieku, Wrocław 1995, s. 15.. Zmarł przed 30 stycznia 1376 rJ.R. Sobel, Z badań nad średniowiecznymi pieczęciami proboszczów śląskich kościołów parafialnych. Typologia - projekt katalogu - przykład sigillum Jakuba Engilgeriego, [w:] Pieczęcie w archiwach, bibliotekach i muzeach. Charakterystyka zbiorów, metody opracowania, konserwacja, red. P. Gut, M. Hlebionek, J. Jankowska, Warszawa 2023, s. 339..