Bez powodzenia kandydował do Sejmu w 1991 z ramienia Porozumienia Obywatelskiego Centrum i w 1997 z listy Bloku dla Polski. W 2001 i 2005 uzyskiwał mandat poselski z ramienia Ligi Polskich Rodzin w okręgu podkrakowskim (w 2005 liczbą 7220 głosów). W parlamencie był m.in. członkiem Komisji Zdrowia, Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży oraz Komisji Etyki Poselskiej (przewodniczył tej ostatniej przez część V kadencji Sejmu). Był wiceprzewodniczącym Polsko-Brazylijskiej Grupy Parlamentarnej i Polsko-Węgierskiej Grupy Parlamentarnej. W 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. Powrócił wówczas do pracy w zawodzie nauczyciela.
Wystąpił z LPR, a w 2009 był kandydatem komitetu Libertas w wyborach do Parlamentu Europejskiego z okręgu krakowskiego. W wyborach prezydenckich w 2010 poparł kandydaturę Marka Jurka i wszedł w skład jego społecznego komitetu poparcia. Został pełnomocnikiem Prawicy Rzeczypospolitej na powiat myślenicki i na okręg chrzanowski, a 22 września 2012 objął funkcję przewodniczącego tej partii w województwie małopolskim. W wyborach parlamentarnych w 2011 kandydował z jej listy do Sejmu. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 był kandydatem tego ugrupowania na liście Prawa i Sprawiedliwości, nie uzyskując mandatu.