Rezerwat Hydrologiczny Miranka (; ) – rezerwat przyrody o znaczeniu republikańskim położony na Białorusi, chroniący bagno Wilcze Błoto i reżim hydrologiczny okolicznych terenów.
Położenie Rezerwat administracyjnie leży w obwodzie grodzieńskim, w rejonie korelickim; w widłach rzek Niemna i Uszy.
Historia Po 1945, gdy tereny te przejął Związek Sowiecki, osuszono tereny podmokłe i rozpoczęto przemysłową eksploatację tutejszych złóż torfu. Po jej zakończeniu, już w niepodległej Białorusi, w ramach rekultywacji postanowiono przywrócić poprzedni reżim hydrologiczny i zalać oraz zalesić dawne kopalnie.
Rezerwat został utworzony w 1996 w celu stabilizacji reżimu hydrologicznego rzek Niemna i Uszy.
Geomorfologia i hydrologia Obszar ukształtował się podczas zlodowaceń plejstoceńskich. Rzeźba terenu jest delikatnie pofałdowana z niewielkimi wzniesieniami.
Na terenie rezerwatu dominują lasy, głównie mieszane (76% powierzchni) oraz tereny podmokłe: bagna oraz torfowiska przejściowe i niskie (14% powierzchni).