Po rewolucji w Rosji zdecydował się podjąć współpracę z Austro-Węgrami – za gwarancje bezpieczeństwa miał namawiać partyzantów czarnogórskich, aby zaprzestali ataków na wojska okupacyjne. Kiedy jego misja zakończyła się niepowodzeniem został internowany w Grazu.
Po zakończeniu I wojny światowej Vešović został przyjęty do armii Królestwa SHS w randze generała dywizji. Jako zadeklarowany zwolennik dynastii Petroviciów odmówił uznania władcy z dynastii Karađorđeviciów. W 1919 został aresztowany i postawiony przed sądem w 1921 pod zarzutem przygotowania zbrojnego powstania. Mimo uznania jego winy przez sąd został zwolniony w wyniku amnestii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci uczelni we Włoszech Kategoria:Absolwenci uczelni wojskowych Kategoria:Czarnogórscy generałowie Kategoria:Internowani w Austro-Węgrzech w czasie I wojny światowej Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Królestwo Czarnogóry) Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1938