W marcu 1929 został ponownie przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kutno na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta. W styczniu 1932 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV, a z dniem 30 kwietnia tego roku przeniesiony w stan spoczynku.

Po zakończeniu służby wojskowej zamieszkał w Warszawie przy ul. Zielnej 13 m. 4. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. W 1937 objął stanowisko szefa bezpieczeństwa w budowanych Zakładach Południowych. Po wybuchu II wojny organizował obronę zakładu i miasta Stalowa Wola. W dalszym ciągu kampanii wrześniowej stanął na czele Grupy „Stalowa Wola”, walczącej na linii Sanu i w rejonie Janowa Lubelskiego. Po kapitulacji uniknął niewoli i przyjechał do Warszawy. W kwietniu 1940 przedostał się na Węgry i przez Jugosławię dotarł do Palestyny. W 1944 wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Zdemobilizowany w 1950, do 1952 przebywał m.in. w Anglii, a następnie wrócił do Polski. Podjął pracę m.in. jako księgowy w Ścinawce, a od 1955 w Warszawie.