We wrześniu 1980 zaangażował się w tworzenie struktur NSZZ „Solidarność”, od grudnia 1980 do grudnia 1981 był wiceprzewodniczącym Komisji Zakładowej „Solidarności” w Prokuratorze Wojewódzkiej w Krakowie, od lutego 1981 do grudnia 1981 równocześnie przewodniczącym Komisji Koordynacyjnej „Solidarności” Pracowników Prokuratury PRL. Angażował się w prace Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności.

18 grudnia 1981 został zwolniony z pracy w prokuraturze, z uwagi na odmowę złożenia deklaracji lojalności po ogłoszeniu stanu wojennegoAdam Gliksman, Leksykon Ludzi Małopolskiej „Solidarności”. Tom II, wyd. Kraków 2017, s. 103–104.. 31 maja 1982 Prokurator Generalny zmienił tryb zwolnienia na „porozumienie stron”, co było wynikiem zaskarżenia wcześniejszej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do 1990 pracował w różnych instytucjach krakowskich jako radca prawny. Równocześnie w latach 1982–1989 współpracował z Komitetem Helsińskim. W latach 1982–1983 współorganizował Radio „Solidarność” Małopolski. Został zatrzymany 10 czerwca 1983 w czasie nadawania jednej z audycji, następnie zwolniony 20 lipca 1983. Od 1983 zajmował się wydawaniem i kolportażem książek i pism drugiego obiegu, m.in. w ramach Wydawnictwa Kraków, zajmował się m.in.