Cechują się cymbium z białymi włoskami i z kilkoma makroszczecinkami na szczycie, apofizą retrolateralną o szerokiej nasadzie i zakrzywionej ze skręconym szczytem części odsiebnej, długą i S-kształtnie wykrzywioną apofyzą medialną, cienkim i błoniastym konduktorem oraz embolusem o wyprostowanym wierzchołku.
Biologia i ekologia Pająk ten zasiedla lasy, zarośla, wrzosowiska, bagna, torfowiska, parki i ogrody. Wykazuje preferencję do stanowisk wilgotnych i zadrzewionych. Bytuje na glebie, w ściółce i wśród mchów. Wędrujące osobniki dorosłe obu płci spotykane są przez cały rok; zimą wchodzą w skład fauny naśnieżnej. Aktywnie polują na drobne bezkręgowce, w tym dorosłe owady, larwy i pajęczaki.
Zapłodniona samica konstruuje z przędzy biały, soczewkowaty kokon o częściowo pergaminowej fakturze, zaopatrzony w kulistą komorę wewnętrzną, w której znajduje się od 20 do 35 żółtawobiałych, nieposklejanych jaj. Kokon ten często przyczepiany jest do spodniej strony opadłego liścia lub kamienia.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny o rozmieszczeniu eurosyberyjskim.