Prototyp samolotu Salmson 3 został oblatany 2 maja 1918 roku na lotnisku w przez pilota doświadczalnego o nazwisku Barbot. W swoim raporcie z przebiegu prób w locie opisał widoczność z kabiny jako słabą we wszystkich kierunkach, ze względu na niskie osadzenie fotela pilota i umieszczenie kokpitu między skrzydłami; samolot miał dobrą stabilność w locie, dużą prędkość wznoszenia i dobrą zwrotność, jednak wymagał od pilota przykładania dużych sił na stery, przez co lot był męczący. Inną niedogodnością był brak dostępu w locie do karabinów maszynowych, więc w raporcie zawarta była sugestia cofnięcia ich o 15 cm. W późniejszym czasie prototyp Salmsona 3 został wyposażony w ulepszony silnik Salmson 9Zm o mocy 191 kW (260 KM), jednak nie spowodowało to znaczącej poprawy osiągów. Salmson 3 stanął do rywalizacji w ogłoszonym w 1918 roku przez Aéronautique Militaire konkursie na jednomiejscowy myśliwiec klasy C1 wraz ze SPADem S.XIII, który mimo minimalnie mniejszej prędkości maksymalnej w locie poziomym miał znacznie lepszą prędkość wznoszenia. W rezultacie samolot nie został skierowany do produkcji seryjnej, pozostając na etapie prototypu.