8 Batalion Strzelców (8 bs) – oddział piechoty Wojska Polskiego II RP, nieistniejący w czasie pokoju.

Mobilizacja 8 batalion strzelców został sformowany w dniach 24-25 sierpnia 1939 r. w ramach mobilizacji alarmowej w grupie żółtej w czasie A+48 przez 70 pułk piechoty w Pleszewie, z 17 Dywizji Piechoty. Po zmobilizowaniu batalion został podporządkowany dowódcy 70 pułku piechoty. Batalion po wchłonięciu rezerwistów i pobraniu należnego tabelami mobilizacyjnymi broni, sprzętu i wyposażenia, osiągnął gotowość marszową w dniu 26 sierpnia. 8 batalion strzelców nie otrzymał hełmów. 8 batalion strzelców wszedł w skład Oddziału Wydzielonego płk. Alfreda Konkiewicza. OW płk. Konkiewicza na czas działań osłonowych na terenie Wielkopolski został podporządkowany dowódcy 25 Dywizji Piechoty. Zadaniem OW była obrona linii rzeki Prosny, w tym zamknięcie kierunków z Pleszewa na Stawiszyn oraz z Jarocina na Pyzdry i Zagórów. 8 bs powierzona była obrona linii rzeki Prosny od ujścia do Warty przez Czermin, Kwileń. Punkty oporu wyznaczono na rejon Szymanowice, Czołnochów i Gizałki. 26 sierpnia o godz. 14.00 8 batalion strzelców wzmocniony plutonem artylerii piechoty 70 pp wymaszerował do Szymanowic, na miejscu podjął prace fortyfikacyjne na odcinku „Czołnochów”.