10 września 8 bs wsparty przez baterię 4/17 pal wyparł pododdział niemieckiego 46 pp z Podgórzyc, a następnie przeszedł do pościgu. Na południowym skraju Ambrożewa został zatrzymany silnym ostrzałem broni maszynowej z dworu Tymienica, wysunięty do przodu batalion przeszedł do przejściowej obrony oczekując na 68 pp, w którego ugrupowaniu prowadził natarcie. 10 września rano po podejściu 68 pp na wysokość pozycji 8 bs, razem z 68 pułkiem 8 bs przeszedł do pościgu. 8 batalion strzelców wraz z plutonem zwiadowców konnych z 68 pp przeszedł z Ambrożewa przez folwark Boczki na Czerchów. O godz. 17.30 pościg batalionu został zatrzymany od czoła ogniem niemieckiej piechoty z Czerchowa oraz bocznym ostrzałem z Ostrowa. W tym samym czasie 6 niemieckich czołgów z I batalionu 23 pułku czołgów zaatakowały 8 bs ze strony Opalanki. W trakcie walki doszło do rozdzielenia się batalionu. 1 i 2 kompanie strzeleckie odskoczyły do przodu za drogę na wschód do Czerchowa, gdzie zajęły obronę. Reszta batalionu cofnęła się w kierunku Skotnik i kolonii Małachowice. Rozkazem dowódcy dywizji płk. dypl. Mieczysława Mozdyniewicza dowódca batalionu mjr Leonard Krukowski otrzymał rozkaz skupienia swoich sił i zajęcie obrony całym batalionem w rejonie Dybówki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 8 Batalion Strzelców (1939) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.