W centrum elewacji ogrodowej (północnej) umieszczono ryzalit z trójkątnym frontonem. Korpus główny pokryto dachem czterospadowym, przybudówki, ryzalit ogrodowy i portyk – dachami dwuspadowymi.
Większość pomieszczeń parteru (krytych sufitami fasetowanymi) wyposażona jest w dekorację malarską oraz stiukową. Dawny "gabinet etruski" posiada malarską dekorację sufitową. Część stolarki okiennej i drzwiowej jest oryginalna.
Położona w parku oranżeria z około 1850 prawdopodobnie została zbudowana według projektu Witolda Stajewskiego.
Park Park ma charakter krajobrazowo-leśny i został zaprojektowany przez Lindauera, Strickera, Szaniora i Tańskiego. Uznawany jest za jedno z najcenniejszych w Polsce założeń ogrodowych. Ma wysokie walory kulturowe i przyrodniczo-krajobrazowe, mimo bardzo poważnych zniszczeń wywołanych przejściem trąby powietrznej 14 lipca 2011, która w ciągu kilkunastu minut praktycznie doszczętnie (w 95%) zrujnowała historyczny drzewostan. Straty te były nieporównywalne do jakichkolwiek, które wcześniej w sposób naturalny dotknęły duże założenia ogrodowe na terenie Polski. Przed klęską żywiołową na terenie parku rosło blisko 4000 sztuk drzew i krzewów. Czytelne były osie widokowe z pałacu. Rosły tu głównie gatunki rodzime: kilka gatunków lip i dębów, graby, klony, sosny i świerki.