Tego samego dnia na pierwszej linii frontu w dzielnicy fabrycznej Budziszyna pojawił się dowódca 254 DS gen. . Gdy usiłował poderwać żołnierzy do natarcia, został trafiony w głowę kulą niemieckiego snajpera. Natychmiast odwieziono go na tyły, lecz mimo wysiłków lekarzy nie udało się uratować jego życia. Generał zmarł 21 kwietnia, nie odzyskawszy przytomności.
Putiejko był niezwykle popularny wśród swoich żołnierzy. Gdy do dywizji dotarła wiadomość o jego śmierci, w szeregach zapanowało wzburzenie. Chcąc pomścić śmierć dowódcy, żołnierze oblali benzyną i podpalili stodołę, w której przetrzymywano jeńców z Volkssturmu. 195 Niemców zostało spalonych żywcem. Kilku innych wziętych do niewoli volkssturmistów rozstrzelano na terenie wsi lub na pobliskich polach.
Nie była to jedyna zbrodnia na niemieckich jeńcach popełniona przez żołnierzy Armii Czerwonej podczas walk o Budziszyn. W drugim dniu bitwy pewną liczbę wziętych do niewoli Niemców (niektóre źródła podają liczbę 181) rozstrzelano w rejonie cmentarza i na miejskiej strzelnicy. Wymordowano także wziętych do niewoli obrońców budziszyńskiego więzienia.