Charakterystyka Siemianicki Grzbiet jest niewielkim grzbietem (pasmem) przebiegającym w układzie zbliżonym do południkowego. Po północno-zachodniej stronie sąsiaduje z pasmem Baranki, w tym zamykającym to pasmo od południa wzgórzem Strzeżna, a po stronie południowej poprzez przełęcz „W polu” z masywem Grzybka oraz dalej na południowy wschód ze Żniwną Kopą oraz Kowalskimi Górami. Na południowym zachodzie za potokiem Strużnia wnosi się z kolei Bekasie Wzgórze, na w kierunku wschodnim za doliną Strugi rozpościerają się Kozie Czuby.
Wzniesienia wchodzące w skład Siemianickiego Grzbietu nie mają swoich nazw własnych. Pośród wyróżniających się można wymienić kotę z wierzchołkiem położonym na wysokości bezwzględnej o wartości 205,1 m n.p.m. oraz wierzchołek położony na wysokości 214 m n.p.m. wskazanym jako punkt widokowy, a wokół którego przebiegają szlaki turystyczne. Inne wierzchołki podają mapy historyczne: 208,2 m n.p.m., 194,0 m n.p.m., 197,0 m n.p.m., 206,5 m n.p.m., 184,6 m n.p.m.
Obszar ten zagospodarowany jest jako użytki rolne.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Geografia gminy Oborniki Śląskie Kategoria:Pasma Wzgórz Trzebnickich Kategoria:Wzniesienia Grzbietu Trzebnickiego