Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1885 roku przez Thomasa Lincolna Caseya. W 1905 roku Casey podzielił go na trzy podrodzaje: Orus s.str., Leucorus i Pycnorus. W 1939 roku Richard E. Blackwelder wyznaczył gatunki typowe rodzaju i podrodzajów. W nielicznych późniejszych publikacjach, np. Rossa H. Arnetta i Richarda E. Blackweldera z 1974 roku, podrodzaje te traktowane są jako synonimy Orus, ale większość podtrzymuje podział na podrodzaje. Lee Herman w ramach rewizji podplemienia z 2023 roku rozważał taką synonimizację, lecz uznał że nie wniesie ona nic do lepszego zrozumienia filogenezy rodzaju.
Do rodzaju tego zalicza się 18 opisanych gatunków: Orus cervicula Casey, 1905 Orus deceptor Casey, 1905 Orus dentiger (LeConte, 1880) Orus distinctus Casey, 1905 Orus femoralis (Sharp, 1887) Orus femoratus Fall, 1901 Orus ferrugineus (Casey, 1905) Orus fraternus Fall, 1901 Orus guatemalenus Sharp, 1886 Orus hemilobatus Herman, 1965 Orus montanus Fall, 1901 Orus parallelus Casey, 1886 Orus pinalinus Casey, 1905 Orus punctatus Casey, 1885 Orus robustulus Casey, 1905 Orus rubens (Casey, 1905) Orus shastanus Casey, 1905 Orus sinuatus Herman, 1965
Przypisy
Kategoria:Żarlinki Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1885 roku