Płyną tratwy – polski dokumentalny film przyrodniczy z 1962 roku w reżyserii Władysława Ślesickiego.

Opis Bohaterem filmu jest Mietek, chłopiec wkraczający w dorosłość, a zarazem początkujący flisak mieszkający nad augustowskimi jeziorami. Film – nie bez elementów inscenizacji – dokumentuje stopniowe dojrzewanie Mietka: szkolenie się w spławie tratwą, palenie pierwszego papierosa, pierwsze zauroczenie widokiem dziewczyny, pierwszą wypłatę, dołączenie do mężczyzn dojeżdżających do pracy. Film również w poetycki sposób ukazuje niszczenie przyrody otaczającej bohatera: piłowanie drzew, dewastację szałasów, ucieczkę zwierząt przed działalnością ludzi.

Produkcja Inspiracją dla reżysera filmu, Władysława Ślesickiego, był film Opowieść z Luizjany (1948) Roberta J. Flaherty’ego. Dwuletnie prace nad dokumentem o mazurskich krajobrazach poprzedziło wieloletnie doświadczenie zdobyte przez reżysera we wcześniejszych filmach krajobrazowych, takich jak W gromadzie Ducha Puszczy (1957), Spacer w Bieszczadach (1958). Zamysł prac nad filmem Płyną tratwy Ślesicki konsultował z dawnym wykładowcą z łódzkiej szkoły filmowej, Jerzym Bossakiem, który wyperswadował mu niektóre hipotetyczne pomysły na sceny filmowe.