Kądziołki przędne pary przednio-bocznej cechują się obecnością sześciu powiększonych gruczołów przędnych gruszkowatych.
Nogogłaszczki samca mają niezmodyfikowane udo i rzepkę, goleń zaopatrzoną w prawie dwukrotnie dłuższą od niej apofizę retrolateralną o zakrzywionym przednio-bocznie szczycie oraz gruszkowate cymbium o wierzchołku pozbawionym kolców. Hematodocha bazalna jest duża i dobrze wykształcona, natomiast hematodocha medialna mała. Większe od subtegulum tegulum ma osadzoną na tylno-bocznym wierzchołku, prawie dwukrotnie szerszą od niego, zakrzywioną i spiczastą apofyzę medialną, osadzony przednio-bocznie, duży, słabo zesklerotyzowany, półksiężycowaty, na krawędzi pogrubiony konduktor oraz osadzony między siódmą a ósmą godziną, długi, w części nasadowej skręcony w stronę przeciwną do ruchu wskazówek zegara embolus z wyposażoną w dwa wyrostki embolarne, w trakcie kopulacji rozdętą błoną terminalną. Odsiebna błona rurkowata łączy tegulum z radiksem i w czasie kopulacji rozdyma się do postaci kulistej. Przewód wytryskowy jest wyraźnie widoczny.