jego bratanek Tedisio, mimo że współorganizował wyprawę, ostatecznie nie wziął w niej udziału. Natomiast według francuskiego XX-wiecznego mediewisty Jeana Gimpela franciszkanie towarzyszący Vivaldim mogli wcześniej przeczytać pracę pod tytułem Opus Majus autorstwa Rogera Bacona, w której ten stwierdził, że odległość między Hiszpanią a Indiami nie jest duża.
Na początku XIV wieku Sorleone de Vivaldo, syn Ugolina, podjął się wypraw mających na celu odnalezienie swojego ojca; udało mu się dotrzeć do Mogadiszu. W 1455 roku genueński marynarz Antoniotto Usodimare twierdził, że w pobliżu ujścia rzeki Gambia spotkał się z ostatnim ocalałym potomkiem jednego z braci Vivaldich; ten miał przekazać informacje, że obie galery dopłynęły do Zatoki Gwinejskiej, z czego jedna utknęła na mieliźnie, natomiast drugiej udało się dotrzeć do wybrzeży Etiopii, a załoga statku została pojmana i była przetrzymywana w niewoli. Włoski dominikanin Galvano Fiamma także stwierdził, że wyprawa Vivaldich dotarła do Etiopii, jednak zdecydowała się nie wracać do Genui.