W 1922 jego doczesne szczątki przeniesiono na Nowy Cmentarz w Belgradzie (kwatera 29).

Twórczość Pierwsze utwory publikował w czasie nauki w liceum. W wieku 15 lat pisał pierwsze dramaty historyczne tworzące trylogię Де­спо­то­ва кру­на. W czasie I wojny światowej napisał w Niszu poemat Kain, który uległ zniszczeniu po wkroczeniu do miasta armii bułgarskiej. Dokumentował odwrót armii serbskiej przez Albanię, a po przybyciu na Korfu pisał sonety i mniejsze utwory poetyckie. Pod koniec życia w Salonikach opublikował tomik Песме бола и поноса, poświęcony cierpieniom narodu serbskiego. Drukarnia Akvarione, w którym miały się ukazać kolejne jego utwory spłonęła w wielkim pożarze Salonik w 1917.

1914: Pesme 1915: Kain (poemat) 1917: Pesme bola i ponosa (poezja) 1910: Lanci (dramat) 1913: Kraljeva jesen (dramat) 1913-1914: Gospođa Olga (dramat) 1915: Uroševa ženidba (dramat) 1978: Sabrana dela Milutina Bojića I-IV

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii Uniwersytetu w Belgradzie Kategoria:Ludzie urodzeni w Belgradzie Kategoria:Serbscy dziennikarze Kategoria:Serbscy poeci Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Królestwo Serbii) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1917 Kategoria:Zmarli na gruźlicę