Rano gen. Dreszer zmodyfikował nieco rozkaz dowódcy armii (osłona w pasie Mniszek–Jastrząb) i postawił dowódcy Wileńskiej BK zadanie: przejść następnej nocy do lasów na północny wschód od Radomia i utrzymać lizjerę lasu na kierunku Radom–Kozienice oraz od strony Jedlińska. Zmianę zadania gen. Dreszer uzasadniał następująco: ... Zadanie to w stosunku do siły Wileńskiej BK jest prawie niemożliwe do spełnienia. Rzeka Radomka, pomimo błotnistych brzegów, nie przedstawiała poważnej przeszkody ... Również szerokość frontu do utrzymania uniemożliwia wykonanie zadania. Tak też poprzez łącznika zameldował dowódcy armii. Późnym wieczorem wysłany oficer sztabu powrócił z rozkazem, by Wileńską BK wycofać na Maciejowice, nie na Puławy.

Stosownie do rozkazu gen. Dreszera, dowódca brygady zdecydował przegrupować oddziały nocą z 7 na 8 września do odległego o 70 km lasu na północny wschód od Radomia. Zasadnicze siły brygady miały się przegrupować przez Gielniów, Przysuchę, Plec, Przytyk, Jedlińsk, Zdobrze. 4 pułk ułanów, jako prawa kolumna, miał maszerować na Przysuchę, Plec na północ od Radomia i stanąć na zachodnim skraju w rejonie szosy Radom–Kozienice. 23 pułk ułanów miał przegrupowywać swoje szwadrony w kierunku wschodnim i dołączyć do głównych sił brygady. 13 pułk ułanów miał maszerować do lasu na wschód od Radomia.